U bevindt zich hier: HomeNina Werkman

Nina Werkman

TIEPTOAVEL

t Toaveltje staait aan t alderleste poadje
tussen n schriefbero en n aiken kaast;
hai stekt mit onbewaarkte holten bast
òf bie zien gladder wreven moatjes.

Persies zo onaanzainlek is zien bloadje:
n tiepmesiene het hom net aan paast.
Mor veur de zeuven ondermoatse loatjes
holdt zuch nog aigenwies n loekje vast.

t Trekt mie derbie: t wil nou wel weer ais rollen
en valen omdeel zo t nog van vrouger wait;
ik steek haand noar hom oet en draai de sleutel.

Doar komt zien ronde tegendroadse reutel     
as holtlemellen deurhin sponnen tollen
en echo gaalmt van onvergetenhaid.

 

© Nina Werkman


MOOI WEER

Astoe mie vroagen zolst om op te stoan, ast
zeggen zolst: kom, dizze raaize gaaist mit mie
noar d’maarkt in stad, t is nou mooi weer, middeg-
brood sloave over, kraant kin loater. 

Of zeggen zolst: trek stappers aan, t is zuks
mooi weer vandoag en haaide bluit; wie kinnen
porstoulzuiken veur vanoavend, wie kinnen te    
vogelkieken goan, hest genog sloapen.

Dast zeggen zolst: wie doun die t rooie jaske aan
van t is mooi weer, wie lopen deur ons paark;
ik heb t ol stoet al in n puutje doan,
dat magstoe droagen.

 

© Nina Werkman


BEZINNEN

Ik wol heur aalgedureg nog wat vroagen
mor as k mond opendou, binnen woorden vot.
Zai kikt op klok, komt mit heur tas aandroagen
en ik wait nait meer hou of k t zeggen mot.

k Wol ook wel aalgedureg nog wat schraaien         
mor as t begunt, komt niks van as n snok.
Wel zel mie hiermit helpen? Der is gainent,
ik bin allain en zai is aaltied drok.

Ze zegt, je motten nou nait meer ales kinnen,
zo old en zo, en in tied dat ze prat
schoft ze nog even bie mie aan; zukswat

doar wor k nog eefkes bliede om vanbinnen,
hail eefkes mor, zo kört en k heb t weer had;
domt kin k mie der al nait meer op bezinnen.

 

© Nina Werkman